Tijdelijk arbeidscontract / uitzendarbeid

Arbeidsovereenkomst van bepaalde duur

Je kunt als werknemer bij een werkgever aan de slag gaan met een tijdelijk contract. Dat kan zowel een voltijds als een deeltijds contract zijn. Je bent dan wel in loondienst, maar de eindduur van je contract is al van tevoren contractueel vastgelegd. Voor de rest gelden de regels zoals voor werknemers in het algemeen.

Belangrijk is dat in dit geval er maximaal 4 opeenvolgende contracten van bepaalde duur kunnen worden gesloten, van telkens minstens 3 maanden, waarbij de totale maximumduur 2 jaar beloopt. Sleept de situatie langer aan, dan wordt de arbeidsrelatie van in het begin verondersteld een arbeidscontract van onbepaalde duur te zijn.

 

Uitzendarbeid = interimcontract

Illu PN/CorbisEen andere mogelijkheid is uitzendarbeid. Dit is wel degelijk een soort van arbeidsovereenkomst, maar die – zoals bij freelancen – betrekking heeft op een specifieke prestatie.

Uitzendarbeid is wettelijk mogelijk in vier gevallen:

  • tijdelijke vervanging
  • vermeerdering van werk
  • uitzonderlijk werk
  • instroom (gedurende maximum zes maanden kan een bedrijf iemand via een uitzendkantoor inzetten, met het oog op een vaste aanwerving)

Soms neemt interimarbeid de vorm aan van opeenvolgende dagcontracten, maar dat kan alleen nog als de werkgever de behoefte aan flexibiliteit kan bewijzen. Ook moeten dagcontracten sinds 2014 worden getekend voor de aanvang van het contract.

 

Opdrachtgever/werkgever

In principe ga je als interimjournalist eerst samenzitten met een opdrachtgever (hoofdredacteur, personeelsdirecteur van het mediabedrijf). Met hem bereik je overeenstemming over het uit te voeren werk, de werktijden, de vergoeding en dies meer.

Voor de duur van het project treed je dan officieel in loondienst bij een uitzendkantoor, dat als je formele werkgever fungeert. Het uitzendkantoor wordt op administratief vlak de schakel tussen jou en de opdrachtgever. Het berekent, op basis van het tussen de opdrachtgever en de journalist afgesproken honorarium, een brutoloon. Daarin verrekent het ook de sociale bijdragen (+/- 35% patronale en 13,07% ten laste van de werknemer), fiscale voorheffingen, inningen voor vakantiegeld en een eigen vergoeding voor het administratieve werk. Het totale bedrag wordt dan gefactureerd aan de opdrachtgever. Het uitzendkantoor verricht de betaling van alle sociale en fiscale bijdragen, en betaalt vervolgens het loon uit aan de journalist.

Wie via een uitzendkantoor aan het werk gaat, moet wettelijk minstens evenveel bruto verdienen als een gelijkwaardige journalist in loondienst van de opdrachtgever. En voor de erkende beroepsjournalist moeten ook de bijkomende inhoudingen worden verricht voor het aanvullende journalistenpensioen.

 

Wanneer en waarom?

Uitzendarbeid is minder geschikt voor zelfstandige journalisten die maar af en toe eens een opdracht vervullen voor deze of gene redactie. Maar het kan wel een interessante formule zijn voor journalisten die geregeld langlopende opdrachten aannemen.

© Photonews
© Photonews

De voordelen van interimarbeid:

  • Je moet niet de administratieve, sociale en fiscale papierwinkel van de zelfstandige doorworstelen
  • Officieel heb je het statuut van werknemer, wat betekent dat je vast betaald wordt en een degelijke sociale zekerheid opbouwt. Recht op werkloosheidsuitkeringen om te beginnen, en verder recht op uitkeringen ingeval van ziekte, arbeidsongevallen en pensioen.

Een nadeel van interimarbeid is dat ze vrij duur is. Houd er rekening mee dat, na alle afhoudingen, van het bedrag dat je met je opdrachtgever hebt afgesproken er niet veel meer dan één derde netto overblijft. Betaalt de opdrachtgever bijvoorbeeld 150 euro per dag, dan blijft daar netto misschien maar 50 à 60 euro van over.

 

Praktisch

Diverse uitzendkantoren bieden, via een gespecialiseerde afdeling, hun diensten aan journalisten aan. Overigens kun je je ook altijd bij zo’n kantoor inschrijven wanneer je op zoek bent naar een interim in de journalistiek.

 

Misbruik

Een probleem met uitzendarbeid is dat er soms misbruik van wordt gemaakt. Niet altijd is er sprake van de wettelijk bepaalde gevallen waarin interimarbeid mogelijk is. Sommige mediahuizen dwingen journalisten al te vaak en ook al te lang in uitzendcontracten in plaats van ze een volwaardige arbeidsovereenkomst te geven.

De VVJ kant zich tegen die praktijk, desnoods ook via een gerechtelijke procedure.

Als de rechtbank effectief misbruik vaststelt, dan wordt de arbeidsrelatie omgezet in een gewone arbeidsovereenkomst van onbepaalde duur. Dat betekent vaak een serieuze regularisering voor de voorbije jaren. Zo zal de werknemer bijkomend loon kunnen vorderen, en bij beëindiging van de arbeidsverhouding ook een opzeggingsvergoeding.

Lees ook ‘Schemerzone tussen vast en los’

 

Terug naar ‘Werken met een vast contract’