Hoe ben je in de journalistiek terechtgekomen?
Ik heb eerst een master gedaan in Taal- en Letterkunde aan de VUB. Ik hou heel veel van theorie, maar dacht op een bepaald moment: wat kan ik eigenlijk? Dus besloot ik een master journalistiek te gaan studeren aan de KU Leuven. Voor de opleiding moet je verplicht op stage gaan. De Standaard sprak me onmiddellijk aan, omdat ik die krant zelf lees en heel interessant vind. Na wat rond te mailen kreeg ik de stage te pakken, een geweldige kans om mezelf te verbeteren. Voor ik het wist, liep het ten einde, maar ik wilde heel graag verder schrijven voor hen. Sindsdien werk ik voor De Standaard als freelance journalist.
Wat motiveert je in je werk?
Ik leer heel graag bij. Daarom wilde ik een baan waar ik veel verschillende onderwerpen kan ontdekken. Journalistiek was de juiste keuze voor mij, omdat ik mijn nieuwsgierigheid daarin kwijt kan.
Is er een artikel dat je is bijgebleven?
Ik heb ooit een stuk geschreven over menhirs in Wallonië. Dit was een van de eerste keren dat ik op reportage ging. Ik was er ook samen met Kristof Vadino, een fotograaf van wie ik fan ben. Goede beelden zijn zo belangrijk voor een verhaal. Met zo'n artikel wil ik erfgoed en geschiedenis in de kijker zetten, maar ik vind het zelf ook zeer interessant om daarover bij te leren.
Wat staat er nog op je verlanglijst in je carrière?
Als ik toch mag dromen, zou ik graag een non-fictieboek schrijven. Geen klepper van 600 pagina’s, eerder een kleiner werk. Een journalistiek project dat je kan vertalen naar een groter concept, bijvoorbeeld, of een boeiend stukje geschiedenis. Verhalende journalistiek interesseert mij ook heel erg. Als ik daar ruimte voor krijg, ga ik er zeker voor, maar die ruimte is wel moeilijk te verwerven.
Welke opdrachten krijg je het liefst?
Alles wat met cultuur te maken heeft. Ik zou mij graag verder specialiseren in beeldende kunst en erfgoed, maar aan de andere kant hou ik ervan dat je in de journalistiek zo’n brede waaier aan onderwerpen hebt. Ik wil mezelf niet meteen in een niche duwen, ook gewoon om meer opdrachten te kunnen krijgen. Het is goed om een mix te hebben tussen luchtige en serieuze stukken. Ook alles wat met menselijke verhalen en getuigenissen te maken heeft interesseert me. Ik vind het tof om de impact te tonen op het leven van mensen: wat vinden zij ervan? Daarom schrijf ik graag weekendstukken, ook al zijn die moeilijk te bemachtigen. Die stukken zetten de mens vaak iets meer op de voorgrond.
Hoe krijg je die weekendstukken te pakken?
Dat is geen gemakkelijke opdracht, zeker als startende journalist. De pitches bij de weekendkrant moeten vaak nog sterker uitgewerkt zijn, met een extra laag of dimensie. Natuurlijk moet je ook gewoon durven pitchen.
Spreek je de mensen dan ook aan?
Jazeker. De chefs weekend bij De Standaard worden wel overladen met pitches en mails van freelancejournalisten, denk ik. Daarom heb ik het geluk dat ik soms gewoon rondloop op de redactie, en hen rechtstreeks kan aanspreken. Dan gaat de bal vaak sneller aan het rollen. Ook via LinkedIn vind ik soms opdrachten. Dat blijft een handig platform om in contact te komen met anderen en jezelf te tonen als journalist. Zo kon ik voor het eerst bij Bruzz een artikel schrijven nadat ik reageerde op een oproep via LinkedIn waarin ze een pen zochten voor een stuk.
Hoe is het leven als freelancer? Wat zijn de goede en minder goede punten?
Heb je een momentje? (lacht) Het is moeilijk om regelmatig kwalitatieve stukken te schrijven en tegelijk genoeg geld te hebben aan het einde van de maand. Soms denk ik: vier weken in een maand is zo weinig. Ze vliegen zo voorbij, ineens is het zondag en merk je dat je maar één stuk hebt geschreven. Dan mag je nog heel trots zijn op dat artikel, daar kan je niet van leven. Ook het feit dat je alleen thuis zit en geen team rond je hebt, kan moeilijk zijn. De overgang van stagiair naar freelancer was wel een beetje een sprong in het diepe. Tijdens mijn stage kreeg ik constant feedback. Nu krijg je ook nog wel commentaar, maar je werkt veel meer alleen.
Het positieve aan freelancen is dat je voor verschillende media kan werken. Als een stuk bij De Standaard niet past, kan je het misschien ergens anders pitchen. Je kan zo je horizonten verbreden en je bent niet verbonden aan één medium. Wel zie ik mij over twintig jaar niet meer freelancen. Liefst ben ik dan vast in dienst, maar dat wordt vaak voorgesteld alsof dat onbereikbaar is. Er zijn ook veel besparingen in de sector, wat alles nog moeilijker maakt dan vroeger.
Wat zijn de moeilijkheden voor een journalist in 2026?
Iedereen kan tegenwoordig overal nieuws vinden, bijvoorbeeld op sociale media. Mensen zijn niet meer afhankelijk van de traditionele kranten. Dat is een serieuze concurrentiestrijd voor betalende media. Wel denk ik dat lezers altijd goede journalistiek gaan benutten. Online-only lijkt een beetje het nieuwe motto te worden, maar ik zou het zo erg vinden als de papieren krant zou wegvallen. Online verlies ik snel het overzicht en word ik sneller afgeleid door meldingen. Online kan je ook blijven lezen, er is plaats voor veel meer artikelen op een digitale site. Maar het cureren van al het nieuws dat op ons afkomt tot een bescheiden dertig à veertig pagina’s, dat is de taak en ook de meerwaarde van een krant. Ook voor journalisten komen er uitdagingen bij, zoals AI. Soms kan ik zelf fake content niet meer onderscheiden van echte. Ik gebruik het wel, bijvoorbeeld voor transcriptie of algemeen opzoekingswerk. Het is een handige tool, maar het kan ook misleidend zijn.
Heb je tips voor mensen die willen beginnen in de journalistiek?
Durven. Je hebt niets te verliezen. Zelf vind ik dat ook erg moeilijk, maar ik moet het voor mezelf blijven herhalen. Ik roep ook op aan alle vrouwen om te durven pitchen. Ik wil niet stereotyperend overkomen, maar ik merk toch dat vrouwen vaker last hebben van het ‘imposter syndrome’, inclusief mezelf. Het gevoel van niet goed genoeg te zijn. Ondertussen is er misschien een man met exact hetzelfde idee die het wel riskeert. Gewoon doen dus.
Studies: master Taal- en Letterkunde aan de VUB en een master Journalistiek aan de KU Leuven.
Werk: freelance journalist, schrijft vaak voor De Standaard
Esteban Penninck
