Open informeren

Een journalist schrijft zijn informatie zoveel mogelijk toe aan een bron, die in de berichtgeving zoveel mogelijk genoemd wordt. Zeker wanneer de belangen veelvuldig en tegenstrijdig zijn, stelt die vereiste zich. Voor een correcte informering van het publiek, is het van groot belang dat men eerlijk meldt wie wat heeft gezegd: politicus X of Y, een parketwoordvoerder of een advocaat, een verdachte of een slachtoffer… Door gebruik te maken van citaten en interviews beklemtoont men dit gegeven.

 

Informatie uit anonieme bron

Journalisten kunnen welteverstaan ook werken met bronnen die ze niét noemen in hun berichtgeving. Journalisten gebruiken dan vaak uitdrukkingen als ‘in politieke kringen’ of ‘uit politiebronnen vernemen we’. Het Europees Hof voor de Mensenrechten beschouwt dit als een essentieel onderdeel van de vrijheid van informatie. Toch is het raadzaam dat informatie van een bron die anoniem wil blijven, niet vrijgegeven wordt vooraleer ze door een andere bron bevestigd is. De journalist beschouwt informatie uit anonieme bron dus best als een startpunt voor verder onderzoek, vooraleer hij publiceert.

Hoe dan ook hebben journalisten de deontologische plicht en ook het wettelijke recht om hun vertrouwelijke bronnen te beschermen.

Lees meer over het journalistieke bronnengeheim.

 

Terug naar ‘Correct informeren’